|  ONZE 'MISSIE'  >  MISSION STATEMENT  

mission statement

Ikwilwerken.nl, Bond voor werkzoekenden en opgezet en bestuurd door actief werkzoekenden of andere idelisten met betaald werk maar het een sociaal hart voor werkzoekenden, is de enige belangenorganisatie die als hoofddoelstelling heeft om op te komen voor de belangen en behoeften van actief werkzoekenden. Uitwerking van ons programma en politieke lobby is ons hoofddoel. Einddoelen bestaan uit:

  • vierde partij aan tafel bij sociaal overleg: bij de Sociaal Econonomische Raad, het afsluiten van CAO’s
  • een grote vertegenwoordiging van onze aanhangers en standpunten in de Tweede Kamer – want zij zijn de wetgevende macht en hebben de grootste invloed op werk, randvoorwaarden voor het scheppen van werk, verdeling van werk, verdeling van gelden en het definiëren van juiste stimuli

Daarnaast is ikwilwerken een netwerk van actief werkzoekenden waar je anderen kunt ontmoeten en waar je jezelf in kunt herkennen.

Wat wij expliciet NIET doen is mensen ‘aan werk helpen’. Daarvoor worden niet wij, maar overheid en reïntegratiebedrijven betaald. Wij zijn totaal ongesubsidieerde vrijwilligers die ons gedachtegoed uitbouwen, zoveel mogelijk aanhangers verwerven en op een gegeven moment de stap maken naar de SER en naar de Tweede Kamer (er wordt dan – met IkWilWerken als facilitatot – een aparte partij gevormd voor de verkiezingen 2007)

Eigenlijk is wat wij willen heel simpel: een ieder die wil werken een eerlijke kans en een eigen plekje onder de zon gunnen. Wij hebben op deze wereld zoveel technologische vooruitgang geboekt dat het voor iedereen mogelijk moet zijn.

Het tegelijkertijd uitsluiten van grote groepen van passende arbeid en repressie op ze plegen alsof ze zelf schuldig zijn misselijk makende tactieken waar zo snel mogelijk een einde aan moet komen. Zodat zoveel mogelijk mensen, op hun eigen wijze, met hun eigen talenten en met plezier aan de maatschappij kunnen deelnemen en van het leven kunnen genieten. We moeten een omslag maken van het ‘respressieve schaarstedenken’ naar een sociaal en realistisch ‘er is genoeg voor ons allen’ denken.


Elk mens heeft recht op zinvol werk. En als er geen werk is: recht op een stukje paradijs.

Elk mens heeft een dusdanige waarde in zich dat deze niet alleen in liefde en genegenheid tot uiting behoort te komen, maar – voor wie wil - ook in een betaalde arbeidsrelatie met de medemens. Het belangrijkste van werk wordt niet gevormd door de hoeveelheid geld – maar de bevestiging van de eigen identiteit, de zelfwaardering, ontplooiing, de sociale contacten en in de bevestiging dat de eigen vaardigheden ueberhaupt geld waard zijn.

Vanuit deze overtuiging formuleren wij onderstaand onze missie.
Zolang niet iedereen die graag wil werken daartoe op zinnige wijze de kans krijgt – door een structureel tekort aan werkgelegenheid en een oneerlijke verdeling van werk, zullen wij middels het publiceren van stukken, pers en acties werken aan een eerlijkere samenleving middels door verwezenlijking van de punten uit ons manifest (lees verderop).
Primair komen wij op voor zinnige deelname aan het arbeidsproces voor iedereen die dat wil.
Pas als erkend en besloten wordt dat zinnige werkgelegenheid niet meer haalbaar is voor een ieder die dat wil, pleiten wij voor hogere en gelijkere uitkeringen waarmee prettig te leven valt. Deze uitkeringen worden dan niet meer gedaan vanuit het denkbeeld van ‘armenhulp’, maar vanuit een solidair besef dat de mensheid een dusdanige welvaart heeft bereikt dat lang niet iedereen die dat wil aan het arbeidsproces kan of hoeft deel te nemen, en dat een inkomen gerechtvaardigd is alleen al op grond van het feit dat je bestaat. Dit betekent wel een ‘revolutie’: van het christelijke schaarstedenken ‘ gij zult werken voor het zweet uws aanschijns’ terug naar een soort materieel paradijs, waar dankzij de inzet van een deelgroep (die hoger wordt beloond dan niet-werkenden) en de hoge stand van de technologie genoeg is voor iedereen.


In onderstaande tekst leggen we uit:

  • waarom anderen onze belangen niet goed vertegenwoordigen
  • wat ons manifest of ‘ verkiezingsprogramma’ is
  • het ‘Zonder Werkboek’, waar ons gedachtegoed goed leesbaar en kernachtig wordt uitgedrukt

Waarom anderen onze belangen niet goed vertegenwoordigen

Politieke partijen. Linkse partijen proberen wel ‘ de zwakkeren’ te beschermen, maar doen niets aan roulatie op de arbeidsmarkt: het solidair delen van werk, of mensen die langer hebben gewerkt laten afwisselen door mensen die langer aan de kant hebben gestaan. Ook stoort ons het begrip ‘ zwakkeren’ : qua financi”ele positie zijn wij wel heel zwak, maar niet qua persoon. Er is een totaal nieuwe generatie van werklozen: 70% van onze achterban blijkt HBO of universiteit te hebben, en meer dan 80% is 35 jaar of ouder. Kortom: goed opgeleide, seniore mensen die veel waard kunnen zijn voor de samenleving maar de kans daartoe niet krijgen! Voor het eerst in de wereldgeschiedenis ontstaat op grote schaal een overschot aan ervaren en goed opgeleide krachten. Rechtse partijen leggen de verantwoordelijkheid bij het individu; een juist principe. Maar te vaak wordt over het hoofd gezien dat arbeidsmarktwetgeving en beloningsstructuren eenmaal werkloos geraakte mensen zwaar benadeelt; het probleem van structureel tekort aan werkgelegenheid om iedereen te kunnen laten werken wordt over het hoofd gezien; er is nauwelijks enige kennis van de hoogte van uitkeringen – bijvoorbeeld dat de bijstand maar 560 euro netto per maand bedraagt.

Vakbonden. Vakbonden beschermen het hardst de belangen van de werkenden. Vakbonden stimuleren totaal niet dat degenen die de kans hebben gekregen om lang te werken plaats maken voor wie langer aan de kant hebben gestaan. Vakbonden zijn voorstander van bescherming van de positie van mensen met langere dienstverbanden en hogere leeftijd – en komt totaal niet op voor roulatie op de arbeidsmarkt om mensen die op straat zijn komen te staan – zeker de groep 35+ - ook kans op waardig werk te geven.

Overheid. De overheid is een autonome macht geworden; het gevaarlijkst zijn de zelfsturende bestuursorganen die uit aller belastinggeld worden betaald maar aan niemand verantwoording afleggen. Zoals in het manifest wordt aangetoond, is de overheid niet dienstbaar voor de werklozen. Het voornaamste waar men op uit is, is behoud en uitbreiding van het aantal eigen posities. Zo is er een heel circuit ontstaan van ambtenaren die zich bezig houden met werkgelegenheid, maar die geen diensten verlenen aan werklozen – of diensten waar de werklozen zeer ontevreden over zijn. Zeer concrete voorbeelden zijn de weigering van het Ministerie SZW om op verzoek van ikwilwerken goede voorlichting te geven over bijvoorbeeld het combineren van uitkering en werk, rechten bij re”integratie etc. Men praat veel over ‘ sociale activering’ - maar als een groep werklozen zelf actief wordt, zoals ikwilwerken, blijkt men er geen cent subsidie voor over te hebben.

Door politieke partijen, vakbonden en overheid wordt ‘ werkgelegenheid’ wel als thema genoemd – omdat het leeft in de pers en maatschappij. Echter, het thema wordt door iedereen gebruikt om eigen stokpaardjes er doorheen te drukken. Compassie, werkgelegenheidsbevorderende maatregelen en vertegenwoordiging door werklozen zelf ontbreken totaal.

Manifest IkWilWerken – ‘ verkiezingsprogramma’

Onze missie is mooi – maar vraagt om concrete punten van aanpak als we daadwerkelijk iets willen veranderen. Daarom hebben wij het ‘ ikwilwerken-manifest’ geschreven, dat moet worden gezien als een soort ‘ verkiezingsprogramma’ . Veel van de kort aangestipte meningen en stellingen worden er in uitgewerkt. Ben je het grotendeels met het manifest? Wordt lid en steun ons daarmee! Wil je mee helpen om diverse punten van het manifest middels politieke lobby te verwezeblijken? Nog mooier, meld je als vrijwilliger aan!

Hieronder staan summier de punten uit ons verkiezingsmanifest, reeds uit april 2004 maar zo actueel als nooit tevorern. Voor de volledige versie (inclusief toelichting van deze punten), klik hier (PDF).

Vertegenwoordiging

  1. Directe vertegenwoordiging in de Sociaal Economische Raad en andere ‘polder’ overlegorganen
  2. Vertegenwoordiging bij het afsluiten van CAO’s om a) werk te scheppen b) verdergaande bescherming van belangen van werkenden ten koste van belangen van werk-zoekenden tegen te gaan
  3. Subsidie voor ikwilwerken, jaarlijks ter hoogte van 1% van de extra verbouwingskosten voor de directieburelen van het UWV hoofdkantoor. Dit maakt het mogelijk dat actief werkzoekenden in het poldermodel worden vertegenwoordigd

    De Staat betreffende
  4. De ware aard van de verzorgingsstaat onthuld: niet een teveel aan sociale voorzieningen, maar enorme uitgaven aan ambtenaren en semi-ambtenaren
  5. Verlaging van overheidsuitgaven aan ambtenarij – met name: ‘de werkgelegenheidsindustrie’ die een veelvoud van geld opslokt ten opzichte van het totaal aan sociale uitkeringen

    Overige maatregelen
  6. Aandacht voor structurele werkgelegenheidsproblemen. Al 2 decennia lang geldt dat het arbeidsvolume in jaren in Nederland ca. 6 miljoen arbeidsjaren bedraagt (part time werk is omgerekende tot fulltime werk) en dat het aantal ‘ongewenst-inactieven’ (WW, bijstand, WAO) bijna 2 miljoen bedraagt. Zonder aanpak van structurele werkgelegenheid en het afspreken van roulatiesystemen wie wel/niet werkt helpt het ‘opjagen van inactieven’ richting werk 0,0, zeker niet bij gebrek aan structureel werken aan een grotere werkgelegenheid
  7. Eerlijk omgaan met cijfers over werkloosheid, en werkenden: het constant in acht nemen dat bijstandsmensen en WAO-ers ook zonder werk zitten.
  8. Het stichten van een onafhankelijk sociaal economisch instituut dat qua geldwinning niet in meerderheid afhankelijk is van werkgevers of overheid.
  9. Eerlijke verdeling van werkgelegenheid onder alle werkwillenden
  10. Roulatie tussen werkenden en niet-werkenden, o.a. door afschaffing van het LIFO (Last In First Out)-principe en de discriminerende kantonrechtersformule
  11. Omgekeerde bewijslast van leeftijdsdiscriminatie
  12. Stimuleren van deeltijdbanen en opheffen van kostenverhogende constructies voor parttimers en hun werkgever.
  13. Het openlijk publiceren van alle overheidsvacatures
  14. Bij gebrek aan voltijdbanen: combinatie van werk en uitkering
  15. Volledig vrije keuze bij het kiezen van reïntegratieondersteuning
  16. Stoppen met stigmatisering en beschuldiging niet-actieven
  17. Maatregelen voor degenen die langs de kant staan om a) hun levenswijze aangenaam te laten zijn b) hun terugkeer naar de arbeidsmarkt in de niet-actieve periode optimaal voor te bereiden

Voor de volledige versie, in PDF, klik hier.

Daaraanaast vindt u veel van ons gedachtegoed in het boek ‘Zonder Werkboek’, door Blankert, Scholten en Van den Berg, ISBN 90 6665 645 X - 1e druk, 2005, uitgeverij SWP book – zie ook www.zonderwerkboek.nl



omhoog
© ikwilwerken.nl  | disclaimer  |  pagina afdrukken